Architectuur die ademt
Waarom Marokkaanse architectuur me blijft fascineren
Architectuur zie ik als kunst die je kan binnenstappen. Wat mij het meest raakt, is Marokkaanse architectuur: van kleurrijke mozaïeken tot de sierlijke bogen van een moskee. De patronen, de vormen, de symmetrie… alles voelt doordacht en symbolisch. Marokkaanse gebouwen vertellen een verhaal, over geschiedenis, geloof, gemeenschap en schoonheid. Het geeft me een gevoel van trots en bewondering voor mijn erfgoed.
De ziel achter de stijl
Een architecte die me inspireert is Aziza Chaouni, een Marokkaanse architecte en stadsplanner die traditie en innovatie samenbrengt. Ze is vooral bekend voor haar restauratie van de oudste bibliotheek ter wereld, de Qarawiyyin-bibliotheek in Fès. Wat ik krachtig vind aan haar, is dat ze erfgoed respecteert en tegelijk moderne oplossingen zoekt die duurzaam en functioneel zijn.
Ze laat zien dat architectuur niet alleen over gebouwen gaat, maar over cultuur, herinnering en toekomst. Dankzij haar werk worden oude ruimtes opnieuw tot leven gewekt, en blijven ze relevant voor nieuwe generaties. Voor mij is zij een voorbeeld van hoe je met architectuur je identiteit kan bewaren en versterken.